BAZI VEDALAR ZORDUR

Antalya basınının yakından tanıdığı bir isim… Mesleğini sadece bir görev değil, bir sorumluluk olarak taşıyan bir başkan… İdris Taş, bugünlerde tarifsiz bir acının içinde.

Kardeşi, Cumhuriyet Savcısı Gadem Taş’ın vefatı, sadece bir aileyi değil; adalet duygusuna inanan, devletine hizmet eden bir ismin ardından tüm çevresini derinden sarstı. Çünkü bazı kayıplar vardır; yalnızca bir insanı değil, temsil ettiği değerleri de alır götürür.

Gadem Taş, görev yaptığı yerlerde hukukun üstünlüğünü esas alan, adaletin terazisini titizlikle tutan bir isim olarak anıldı. Devletin vakarını taşıyan bu tür insanlar, görevleriyle sınırlı kalmaz; aynı zamanda toplumda güven duygusunun da teminatı olurlar. Onun kaybı, bu yüzden sadece bir makamın boşalması değil, bir duruşun eksilmesidir.

Ama bu yazının merkezinde bir başka yön var: Bir ağabeyin suskunluğu…

İdris Taş, yıllardır kalemiyle, sözüyle, duruşuyla kamuoyuna yön veren bir isim. Nice acıyı, nice kaybı haberleştirdi, başkalarının hüznünü satırlara döktü. Ancak bu kez kalemin ucu kendisine dönük. Bu kez yazmak değil, susmak ağır geliyor.

Bir gazeteci için en zor anlardan biridir kendi acısını tarif etmek. Hele ki kardeş acısı… Kelimeler yetersiz kalır, cümleler eksik… Çünkü bazı duygular ne yazıya sığar ne de zamana.

İdris Taş’ın bugün yaşadığı şey tam da bu: Tarif edilemeyen, sadece hissedilen bir boşluk.

Hayat, insana en çok da böyle zamanlarda gerçek yüzünü gösteriyor. Makamların, unvanların, kalabalıkların bir anda anlamını yitirdiği; geriye sadece hatıraların kaldığı anlar… Ve o hatıralar, şimdi bir ağabeyin yüreğinde ağır ağır yer ediyor.

Belki de bu yüzden, bugün söylenecek en doğru söz; fazla söz etmemek…

Çünkü bazı acılar sessizlikle taşınır.

Gadem Taş’a Allah’tan rahmet; başta İdris Taş olmak üzere ailesine ve sevenlerine sabır diliyorum.

Ve biliyorum ki;
Bazı vedalar, kelimelerden daha büyüktür.